Tatry słowackie - schroniska

Chata Zverovka – Schronisko na Zwierówce

Telefon: +421 43-5395106
+421 43-5395327
Telefon kom.: +421 905-973201

www.chatazverovka.sk
zverovka@chatazverovka.sk

Schronisko położone w Dolinie Zuberskiej (Roháčska dolina) na polanie Zverovka (Polana Zwierówka).

Pierwsze schronisko w pobliżu polany powstało w 1923 roku dzięki staraniom ks. Jozefa Mat’ašáka. W dniu 18 sierpnia 1926 roku zostało strawione przez pożar. Otrzymane środki finansowe z odszkodowania , Oddział Klubu Czechosłowackich Turystów (KČST) w Dolnym Kubinie postanowił przeznaczyć na budowę nowego schroniska na polanie Zwierówka. Większość prac wykonali żołnierze 1. górskiego pułku stacjonującego w Dolnym Kubinie. Schronisko nazwano „Mat’ašáková útulňa”.

W pierwszych latach schronisko było czynne sezonowo. W latach 1931-34 rolę gospodarza pełnił profesor gimnazjum z czeskiego Brna, taternik Otto Havelka, który zbierał podczas pobytów materiały do swoich przewodników po Tatrach. Od 1935 roku schronisko było już czynne przez cały rok.

W czasie II wojny światowej, w listopadzie 1944 roku, w schronisku mieścił się sztab 1.Słowackiej Brygady Partyzanckiej. Na przełomie 1944 i 1945 roku schronisko zostało spalone przez Niemców. Zaraz po wojnie, na zgliszczach urządzono prowizoryczny schron – drewniany domek. Natomiast w latach 1948-49 obok dawnego (spalonego) schroniska wzniesiono nowy budynek schroniskowy, drewniany, na wysokiej kamiennej podmurówce. W 1951 roku oddany do użytku turystom. Następnie schronisko powiększono m in. w 1959 i 1970-71, a gruntowny remont rozpoczęto w 1990 roku.

W rejonie schroniska powstało swego rodzaju osiedle, dobudowywano kolejne nowe budynki. W 1970 roku kilka z nich uległo zniszczeniu w wyniku kamiennej lawiny, a 1978 roku spłonął wykończony już niemal gotowy, hotel Primula, który odbudowano i oddano ostatecznie do użytku w 1982 roku. Był swego czasu pomysł zagospodarowania polany poprzez stworzenie wielkiego centrum wypoczynkowo-narciarskiego, z czego jednak się wycofano po włączeniu Tatr Zachodnich do TANAP-u w 1978 roku.

Dojazd, dojście:
·  do Zuberca najlepiej własnym samochodem z Zakopanego przez przejście graniczne Chochołów-Sucha Hora w kierunku na Oravice, Habovka i dalej za znakami do schroniska.

Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze w okolicy:
· Wspaniała panorama na grań Rohaczy;
·  Idealne miejsce wypadu na Rohacze, cała pętla od wyjścia ze schroniska do powrotu – ok. 8 ½ godz., można wyprawę zakończyć schodząc na Polanę Chochołowską do schroniska, wtedy cała trasa liczy 8 godz.;
·  Rohackie Wodospady – Wyżnia Rohacka Siklawa – 18 m wysokości i Niżnia Rohacka Siklawa ok. 20 m wysokości, drogą asfaltową, czerwony szlak do polany Adamcula (Skorušova Polanka) – ¾ godz., dalej, szlak żółty – ¼ godz.;
·  Rohackie Stawy – cztery stawy malowniczo położone na obszernych tarasach górnego piętra Doliny Rohackiej. Niżni Rohacki Staw (Prvé Rohačske pleso) położone najdalej na wschodzie, jednocześnie najniżej – jest największym jeziorem Tatr Zachodnich, przyrównywane dawniej do Morskiego Oka, Pośrednie Rohackie Stawy (Stredne jazera) – Mały Rohacki Staw (Druhé Rohačske pleso) i Pośredni Rohacki Staw (Tretie Rohačske pleso) oraz najwyżej położone z nich, drugie do wielkości Wyżni Rohacki Staw (Štrvté Rohačske pleso/Horné Rohačske pleso). Cała trasa to szlak ze schroniska do Rohackiego Bufetu (była Ťatliakova Chata), szlak czerwony (droga asfaltowa) – 1 ¼ godz., dalej szlak zielony – 1 godz., 50 min.;
· Miejsce Pamięci Ofiar Rohaczy – znajduje się nieopodal schroniska;
·  Szpitalik Partyzancki (Partizánska Nemocnica), szlak niebieski – 5 min, dalej szlak żółty – 1 godz.: w małej chatce, w latach wojny ukrywały się tu rodziny żydowskie. Od 7 grudnia 1944 roku do 12 lutego 1945 roku chatka stanowiła schronienie rannych partyzantów (5 Słowaków i 9 Rosjan). Mimo, że była dobrze ukryta, zagrażali jej Niemcy, ponadto rannym kończyły się leki i żywność. Po wyzwoleniu Zakopanego, młody węgierski felczer opiekujący się rannymi, postanowił pójść po pomoc. Przejście przez góry zajęło mu 60 godzin. 11 lutego 1945 roku wyruszyła z Zakopanego ekipa ratowników TOPR pod kierownictwem Zbigniewa Korosadowicza. Ranni zostali przetransportowani do Doliny Chochołowskiej i dalej do Zakopanego. W 1969 roku chatka została zrekonstruowana, odtworzono w niej wyposażenie z czasów wojny. W sierpniu 1986 roku otwarto tu małe muzeum z ekspozycją zdjęć. Odnowiona w 2008 roku. Wyprawa ratunkowa stała się fabułą dwóch filmów „Bílá tma” z 1948 roku i „Błękitny Krzyż” z 1995 roku. Na Polanie Chochołowskiej w jednym z szałasów również urządzono izbę pamięci poświęconej temu wydarzeniu. Zobacz w zakładce o schronisku na Polanie Chochołowskiej;
·  Możliwość swobodnego przekroczenia granicy słowacko-polskiej na grani: Grześ (Lúčna), Rakoń (Rákoň), Wołowiec (Volovec).

Znakowane połączenia z okolicznymi schroniskami:
·  do schroniska Žarska chata (Żarskie Schronisko) do Rohackiego Bufetu (była Ťatliakova Chata), szlak czerwony (droga asfaltowa) – 1¼ godz., dalej szlak niebieski na Smutną Przełęcz (Smutne sedlo) – 1 ¾ godz., skąd do schroniska  szlak niebieski – 1 ½ godz.;
·  do schroniska na Polanie Chochołowskiej, przez Grzesia (Lúčna), szlak zielony– 3 ½ godz., dalej szlak żółty – 1 godz.

 

Materiały źródłowe:
1. Zdjęcie schroniska Zwierówka – Wikipedia.org https://pl.wikipedia.org/wiki/Schronisko_na_Zwier%C3%B3wce 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *