Tatry polskie - schroniska

Schronisko górskie PTTK „Murowaniec”

telefon: 18 20-12-633
www.murowaniec.e-tatry.pl

Funkcję pierwszego schroniska na Hali Gąsienicowej pełniła od 1891 roku góralska szopa, wykupiona przez Towarzystwo Tatrzańskie i przerobiona na altanę, czyli niezagospodarowany schron turystyczny. Kilka lat później, ze względu na zwiększający się ruch turystyczny, altanę przebudowano na schronisko noclegowe, a w stojącej obok szopie urządzono kuchnię. Następnie powstały na hali dwa nowe schroniska – jedno prywatne, drugie Towarzystwa Tatrzańskiego, jednakże i one wkrótce okazały się niewystarczające.

Pierwsze szkice nowego schroniska nakreślił wiosną 1914 roku architekt Jan Koszczyc-Witkiewicz, autorami ostatecznej wersji byli Zdzisław Kalinowski i Karol Siciński. Przewidywali oni budowę schroniska z dużych głazów nieobrabianych na zewnątrz, wewnątrz wykończone drewnem – nawiązując w ten sposób do pewnych elementów ludowego budownictwa podhalańskiego. Projekt ten został sfinalizowany staraniem Warszawskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego w latach 1921-1925. W budowę wiele trudu włożyła Kompania Wysokogórska 3 PSP.
Materiał budowlany, surowy granit pochodził spod Kościelca.

Uroczyste otwarcie schroniska odbyło się 12 lipca 1925 roku z udziałem prezydenta RP Stanisława Wojciechowskiego, uroczystą mszę świętą odprawił ksiądz Walenty Gadowski (budowniczy „Orlej Perci”). W 1930 roku w zachodnią ścianę schroniska wmurowano tablicę upamiętniającą poetę i miłośnika Tatr Adama Asnyka.

„Murowaniec” przetrwał II wojnę światową i natychmiast po wyzwoleniu został otwarty dla turystów. W 1950 roku rozpoczęto gruntowną przebudowę budynku, dobudowano zachodnie skrzydło i przerobiono wnętrze, powiększając obiekt do obecnych rozmiarów. 5 grudnia 1963 roku w schronisku wybuchł pożar, który zniszczył dach i poddasze z popularną wśród turystów salą noclegową zwaną „trumną”. Natychmiast przystąpiono do odbudowy, którą zakończono w niespełna 4 miesiące później. Od tego czasu schronisko służy turystom do dnia dzisiejszego.

Granitowe mury tego budynku, obudowane wewnątrz drewnianymi ścianami natchnęły turystów do nadania schronisku popularnej do dziś nazwy „Murowaniec”.

Schronisko niemal przez cały rok jest tłumnie oblegany – latem przez turystów, zimą przez narciarzy. Ponadto jest dobrym punktem wypadowym dla taterników. W okolicy schroniska znajduje się duży węzeł szlaków turystycznych.

Do ciekawostek w zakresie planów zagospodarowania Hali Gąsienicowej należy fakt, że na przełomie XIX i XX wieku poważnie rozważano projekt budowy kolejki zębatej na Świnicę, której trasa miała biec z Kuźnic, przez Halę Gąsienicową i Przełęcz Świnicką. Miała ona służyć zarówno do przewozu turystów jak i do transportu wydobywanego w Tatrach kamienia.
W 2008 roku do schroniska został doprowadzony kabel elektroenergetyczny od dolnej stacji wyciągu krzesełkowego w Kotle Gąsienicowym. Pozwoliło to na zmianę systemu ogrzewania schroniska i modernizację oczyszczalni ścieków.

Dojazd, dojście:
· z Zakopanego z dworca autobusowego do Kuźnic, skąd szlak niebieski przez Boczań, lub szlak żółty przez Dolinę Jaworzynka  – 1 godzina 50 minut;
· z Brzezin (przystanek autobusowy na drodze do Palenicy Białczańskiej i granicy ze Słowacją) drogą – dojazd do schroniska dla uprawnionych pojazdów i zaopatrzenia (trasa rowerowa) – 1 godzina 40 minut;
· z Wierchporońca (przystanek autobusowy na drodze do Palenicy Białczańskiej i granicy ze Słowacją) szlak zielony – 3 ½ godziny;
· można też wjechać kolejką na Kasprowy Wierch, skąd szlak żółty z Suchej Przełęczy w dół do schroniska – 1 godzina.

Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze w okolicy:
· wspaniała panorama otoczenia Hali Gąsienicowej;
· Stawy Gąsienicowe;
· wejście na Kościelec od Czarnego Stawu Gąsienicowego szlak niebieski, szlak zielony i szlak czarny łącznie – 2 ¼ godziny, od Zielonego Stawu Gąsienicowego szlak czarny, szlak niebieski, szlak czarny – 3 ½ godziny;
· po drodze nad Czarny Staw Gąsienicowy Kamień Karłowicza, miejsce tragicznej śmierci w lawinie śnieżnej wybitnego kompozytora, taternika i miłośnika Tatr w dniu 8 lutego 1909 roku;
· baza wypadowa na „Orlą Perć” szlak żółty na Krzyżne – 2 godziny 40 minut, na Granaty szlak żółty -2 godziny 40 minut,  na Zawrat szlak niebieski -2 godziny 35 minut, inne warianty to wejście na Kozią Przełęcz, Zadni Granat, czy przez Żleb Kulczyńskiego;
· możliwość wejścia na Świnicę szlak czarny, potem szlak czerwony – łącznie 2 ¾ godziny;
· możliwość wejścia na Kasprowy wierch, szlak żółty – 1 ½ godziny;
· nocna panorama Zakopanego z Przełęczy między Kopami.

Znakowane połączenia z okolicznymi schroniskami:
· do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Polskich przez Przełęcz Krzyżne szlak żółty – 4 godziny 10 minut, przez Zawrat szlak niebieski – 3 godziny 55 minut, przez Kozią Przełęcz szlak niebieski potem szlak żółty – 4 ¼ godziny.

 

Widok schroniska z naszego archiwum:  

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *