Tatry polskie - schroniska

Schronisko im. Walerego Goetla na Hali Ornak

telefon: 18 20-70-520
www.schronisko-ornak.pl

Początki schroniska datuje się na lata 1908-1910, kiedy to SN TT w zaadoptowanym szałasie, później wielokrotnie powiększanym urządziło schronisko turystyczne, które w ówczesnym czasie było bardzo popularne. W okresie międzywojennym bywało w nim wiele osób znanych w zakopiańskim środowisku narciarskim i kulturalnym; przewija się ono w wiele wspomnieniach tatrzańskich z tych lat, np. „W stronę Pysznej” Stanisława Zielińskiego (1961). Jednym z dzierżawców schroniska był znany skoczek narciarki (wicemistrz świata w 1938 roku) Stanisław Marusarz, działał później jako kurier tatrzański. Schronisko stało się ważnym punktem w działalności konspiracyjnej. W okresie II wojny światowej w schronisku czasowo kwaterowała niemiecka straż graniczna. Na początku stycznia 1945 roku, Niemcy usiłując wyprzeć partyzantów ze schroniska, ostrzelali je pociskami artyleryjskimi i spalili. Już nigdy nie zostało odbudowane.

Na Hali Ornak postawiono nowe drewniano-kamienne schronisko PTTK, nazywane przez turystów „Ornakiem”. Kamień węgielny położyła Sekcja Narciarka PTT w kwietniu 1947 roku. Zbudowano je w latach 1947-1949 wg. projektu Anny Górskiej, autorki projektów wielu górskich schronisk nawiązująca do tradycji budownictwa góralskiego i witkiewiczowskiego stylu zakopiańskiego. Schronisko powstało w nowym miejscu, gdyż na Hali Pyszniańskiej (miejsce poprzedniego schroniska) powstał ścisły rezerwat.

Nowo wybudowane schronisko początkowo nosiło imię Bronisław Czecha, a od 1973 roku nosi imię prof. Walerego Goetla, wybitnego taternika, geologa i działacza ochrony przyrody (tablica pamiątkowa znajduje się przy wejściu do budynku).

Schronisko bardzo licznie odwiedzane przez turystów ze względu na łatwy dostęp, w sezonie tłoczno i gwarno. Górską atmosferę schroniska można poczuć dopiero wieczorem kiedy opustoszeje. Dawniej schronisko posiadało renomę świetnej bazy zimowej, bowiem górne piętra Doliny Kościeliskiej były wybornym terenem dla amatorów tzw. niewyciągowego narciarstwa. Wprowadzony zakaz uprawiania narciarstwa poza dopuszczonymi trasami spowodował odpływ miłośników białego szaleństwa. Pozostaje natomiast doskonała baza dla speleologów, ze względu na bliskość wielu jaskiń, kwaterują tu nieraz kursy grotołazów.

Dojazd, dojście:
Z Zakopanego, z dworca autobusowego lub spod baru „Flisak”, busem do Kir – wylot Doliny Kościeliskiej, stąd szlak zielony – 1 ¾ godziny.

Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze:
· Brama Kantaka – wapienna brama skalna po drodze w dolinie, nazwana tak przez Towarzystwo Tatrzańskie w 1887 roku (Kazimierz Kantak był delegatem TT, wielkim miłośnikiem Tatr, honorowym członkiem TT), tablica metalowa na skale;
· Kapliczka Zbójnicka, z którą wiążą się liczne legendy;
· polana Stare Kościeliska, na której w XVIII wieku czynna była huta żelaza, pozostały fundamenty;
· Lodowe Źródło, wywierzysko wyrzucające w ciągu minuty ok. 245-620 litrów wody o temperaturze 4,1ºC – 4,9ºC;
· Jaskinia Mroźna (około 450 m podziemnych korytarzy) zwiedzanie w grupie z przewodnikiem, oświetlenie elektryczne, dojście szlak czarny – 20 minut;
· Wąwóz Kraków doskonały przykład górskiej doliny krasowej, możliwość przejścia przez Smoczą Jamę (37 m długości), konieczne własne oświetlenie, szlak żółty – 1 godzina;
· Raptawicka Jaskinia i Jaskinia Mylna – udostępnione dla turystów jaskinie, konieczne własne oświetlenie, szlaki czarny – ¼ godziny i szlak czerwony – ¼ godziny;
· Hala Smytnia, na której stoi Krzyż Wincentego Pola (pierwszy drewniany krzyż ustawiony tu przez poetę w 1852 roku uległ zniszczeniu, nowy krzyż w tym samym miejscu postawił w 1868 roku Walery Eliasz a trzeci obecny krzyż żelazny ufundowało i ustawiło Towarzystwo Tatrzańskie w 1883 roku);
· wejście na Iwaniacką Przełęcz, szlak żółty – 1 ¼ godziny, a dalej na grzbiet Ornaku, szlak zielony – 2 godziny;
· przejście nad Smreczyński Staw – największy staw w polskiej części Tatr Zachodnich, bardzo malownicze miejsce z piękną panoramą (dawniej stała tu altana, a po stawie pływała tratwa), szlak czarny – ½ godziny;
· sprzed schroniska wspaniała panorama na Błyszcz i Bystrą – najwyższy szczyt Tatr Zachodnich (Tatry Słowackie).

Zdjęcia z naszego archiwum:

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *