Tatry słowackie - schroniska

Schronisko Zbójnickie – “Zbójnicka Chata”

Telefon kom. +421 903-638000
+421 903-619000

www.zbojnickachata.sk

Schronisko położone w Dolinie Staroleśnej (Vel’ka Studená Dolina).
W rejonie schroniska notowane są najwyższe opady w Tatrach – 2500 mm w ciągu roku.

Schronisko zostało zbudowane w latach 1907-08 z przeznaczeniem jako leśna chatka dla straży myśliwskiej. Należąca do węgierskiego zarządu lasów była udostępniana dla swoich gości, a w 1910 roku otwarto ją również dla turystów.

Chata nie była zagospodarowana, a jej wyposażenie stanowiły tylko piec i prycze, na których leżała podściółka z kosodrzewiny. Ze względu na ciasnotę, panujące w niej zimno i wilgoć, ówcześni polscy taternicy i turyści nazywali ją „Trupiarnią”. W 1923 roku budynek został wynajęty przez Klub Czechosłowackich Turystów (KČST) i przebudowany w schronisko. Wiosną 1933 roku pojawiła się obecna nazwa. W latach 1939-41 schronisko stało się bazą etapową dla Polaków, którzy uchodzili na Węgry. W latach 1983-85 budynek został powiększony do 350 m sześciennych. W czerwcu 1998 schronisko zniszczył pożar, nie uratowano niczego z wyposażenia.

Wtedy to, wokół chatara Eda Zachora skupiła się grupa ludzi gotowych pomóc w odbudowie. Jeszcze w czerwcu przy pogorzelisku ustawiono prowizoryczny schron z bufetem. W rok po pożarze rozpoczęto prace budowlane. Postawiono wielki, wojskowy namiot, w którym nocowała ekipa budowlana, mogli też liczyć na schronienie turyści. Projekt architektoniczny przewidywał taką sama bryłę i kubaturę schroniska jak przed pożarem. Podczas budowy użyto materiały niepalne. Do odbudowy włączyło się społeczeństwo słowackie oraz turyści z innych krajów, którzy wpłacali dobrowolne kwoty na specjalne konto. Odbudowę schroniska ukończono pod koniec 1999 roku. W grudniu 2000 roku przyjmowano już gości, a oficjalne otwarcie schroniska odbyło się 20 października 2001. W 2010 roku zainstalowano na dachu schroniska kolektory słoneczne.

Dojazd – dojście:
· dojazd samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ do Starego Smokowca, skąd szlak zielony na Hrebienok (Siodełko) – 1 godz., dalej szlak czerwony „Tatrzańska Magistrala” na Polanę Kamzik – ¼ godz. i stąd szlak niebieski – 2 ¼ godz. do schroniska;
· można wjechać kolejką szynową na Hrebienok – 7 min. jazdy, skracając marsz prawie o godzinę.

Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze:
· wspaniała panorama otoczenia górnej części Doliny Staroleśnej;
· możliwość przejścia w poprzek Tatr Wysokich, przez przełęcz Rohatka (Prielom) – 2288 m n.p.m. do Dolny Białej Wody i dalej do Łysej Polany, szlak niebieski – 1 ¼ godz. (na przełęcz), do Łysej Polany – 5 ¾ godz.;
· przejście do Doliny Wielickiej (Velická Dolina) przez dwie wysokogórskie przełęcze , szlak niebieski – 1 ¾ godz. przez Rohatkę (Prielom) nad brzeg Zmarzłego Stawu i dalej szlak zielony – ¼ godz. na przełęcz Polski Grzebień i dalej do doliny nad Wielicki Staw (Velické Pleso) – 1 ½ godz.

Znakowane przejścia do okolicznych schronisk:
· do Schroniska Zamkowskiego (Zamkovského chata), szlak niebieski na Polanę Kamzik – 1 ¾ godz., stąd szlak czerwony „Tatrzańska Magistrala” – ¾ godz.;
· do schroniska Pavla Bilίka (Bilίkova chata), szlak niebieski na Polanę Kamzik –
1 ¾ godz., stąd szlak zielony – ½ godz.;
· do schroniska Śląski Dom (Sliezsky dom) w Dolinie Wielickiej (Velická Dolina) przez dwie wysokogórskie przełęcze, szlak niebieski – 1 ¾ godz. przez Rohatkę (Prielom) nad brzeg Zmarzłego Stawu i dalej szlak zielony – ¼ godz. na przełęcz Polski Grzebień, skąd do schroniska – 1 ½ godz.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *