Tatry słowackie - schroniska

Schronisko Rainera

Telefon kom. +421 907-91055

 

Rainerowa chata (Schronisko Rainera) to najstarsze tatrzańskie schronisko, które funkcjonuje do dziś. Jest to nieduży kamienny budynek kryty gontem.
Położona na Staroleśnej Polanie (Starolesnianska pol’ana), poniżej Hrebienoka (Siodełko) na wysokości 1301 m n.p.m. w Dolinie Zimnej Wody u zbiegu Doliny Staroleśnej i Doliny Małej Zimnej Wody.

Historia;
Rainerową chatę zbudował w 1865 roku Johann Georg Rainer, ówczesny dzierżawca Starego Smokowca. Budynek miał służyć gościom i turystom, którzy docierali do Wodospadów Zimnej Wody a nie mieli gdzie się zatrzymać by odpocząć przed dalszą wędrówką.

Było to najstarsze schronisko po południowej stronie Tatr, a drugie w całych Tatrach (po schronisku Homolacsa nad Morskim Okiem). Schronisko to służyło turystom przez 19 lat, do czasu, kiedy obok na polanie postawiono, najpierw leśniczówkę wspólnoty leśnej ze Starej Leśnej (Stará Lesná) a potem utworzeniu na jej bazie dużego, zagospodarowanego przez cały rok Schroniska pod Kozicą (Chata Kamzik). Zamieniony na skład opału, przeżył swego następcę, bowiem Schronisko pod Kozicą w 1980 roku zostało rozebrane.

W latach 1982-83 Rainerowa Chata została odnowiona, ale stała pusta. W 1997 roku Peter Petras, tragarz górski i nauczyciel z Kieżmarku, wydzierżawił budynek od TANAP-u i własnymi siłami przeprowadził remont. 

Teraźniejszość:
Chata jest bardzo mała – jednoizbowa, zbudowana z kamienia. Dzisiaj Rainerowa Chata nie oferuje noclegów, znajduje się tu bufet, sklep z pamiątkami i muzeum tatrzańskich tragarzy (słow. nosiče).  Ponadto obecni właściciele prowadzą w niej punkt informacji turystycznej oraz stałą ekspozycję dotyczącą historii przewodnictwa i tragarzy tatrzańskich.

W rejonie chaty znajduje się sporo szlaków turystycznych. Niebieski szlak wiedzie tu z Tatrzańskiej Łomnicy, zielony ze Starego Smokowca przez Smokowieckie Siodełko. Obok chaty przebiega także znakowana na czerwono Magistrala Tatrzańska, prowadząca ze Smokowieckiego Siodełka obok Chaty Rainera do Schroniska Zamkovskiego i dalej do Schroniska Łomnickiego.
Od Rainerowej Chaty można przejść szlakami niebieskim i zielonym nad Wodospady Zimnej Wody, a dalej żółtym – do Długiego Wodospadu.

Dojazd – dojście:
– do Tatrzańskiej Łomnicy samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ z Popradu i stąd szlak niebieski – 2 godz.;
– do Tatrzańskiej Leśnej samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ i stąd  szlak żółty – 1 godz. 20 min., dalej szlak zielony – 6 min.;
– do Starego Smokowca samochodem, autobusem komunikacji SAD lub kolejką TEŻ z Popradu, Tatrzańskiej Łomnicy i stąd szlak zielony przez Hrebienok (Siodełko) – 1 ½ godz.;
– na Hrebienok (Siodełko) można wjechać kolejką szynową  (7 minut) i dalej szlak zielony – ½ godz.

Ważniejsze atrakcje turystyczno – krajoznawcze:
– wodospady Zimnego Potoku (Studenovodské vodopády) – zespół niewysokich ale potężnych siklaw, jakie Zimna Woda tworzy na progach skalnych doliny. Wodospady rozciągają się na długości 1,5 km z rozpiętością pionową ok. 250 m. Idąc od dołu potoku mijamy po kolei Długi Wodospad (Dlhý vodopád), składa się z ciągu mniejszych wodospadów, drugi to Wielki Wodospad (Vel’ky vodopád), czasem zwany Średnim lub Pośrednim, spada z progu skalnego ok. 13 m wysokości, można go podziwiać z mostku, który jest przewieszony nad potokiem. Przez mostek biegnie szlak turystyczny.
Kolejny to Skryty Wodospad (Skrytý vodopád) i zgodnie z nazwa jest ukryty w gęstym lesie. Huragan (kalamita) z listopada 2004 roku sprawił, że można go dostrzec pomiędzy okaleczonymi przez żywioł drzewami. Czwarty od dołu to Mały Wodospad (Malý vodopád), ciągnie się kaskadą kilku mniejszych wodospadów. Kolejny, to Troisty Wodospad (Trojitý vodopád), też ukryty w lesie. Ostatni, najwyżej położony jednocześnie najładniejszy, to Wyżni Wodospad, różnie nazywany, Olbrzymi Wodospad, dawniej też Wielki (Obrovský vodopád), który spada wąską skalną rynną z wysokości 20 m – najlepiej widoczny z metalowego mostku, którym biegnie czerwony szlak „Tatrzańska Magistrala”;
– obejrzenie wystawy opowiadającej o historii przewodnictwa i tragarzy tatrzańskich.

Znakowane przejścia do okolicznych schronisk:
– do schroniska Bilίkova chata (Schronisko Bilίka), szlak zielony – ¼ godz.;
– do schroniska Chata Zamkovskeho (Schronisko Zamkowskiego), szlak zielony, niebieski na Polanę Kamzik – ¼ godz., stąd szlak czerwony „Tatrzańska Magistrala” – ¾ godz.; (obok Olbrzymiego Wodospadu);
– do schroniska Zbojnicka chata (Schronisko Zbójnickie), szlak niebieski – 2 ½ godz.

Materiały źródłowe:
1. http://www.vysoketatry.com/chaty/rchata/pl.html
2. https://portaltatrzanski.pl/search/rainerowa-chata,841

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *